Ismène

Ismène is een werk van Georges Aperghis op een gedicht van Yannis Ritsos. Het is een opera voor één stem, een innerlijke dialoog, een performance voor een lichaam en de natuurelementen. Het publiek wordt uitgenodigd om te kijken en te luisteren, om door te dringen in het weefsel van een visuele installatie en een vocaal werk met een absolute naaktheid, in een beweging waarin opening en extreme concentratie samengaan. Als een tuinierster van het geheugen cultiveert Ismene in haar eenzaamheid het zintuiglijke contact met herinneringen uit haar kindertijd. Deze beweging, verwezenlijkt door een vrouw in haar laatste levensjaren, met een enorme bagage aan ervaringen en geweld, omgezet in een lange, zowel scherpzinnige als lyrische meditatie, maakt van Ismene een universeel, innemend en uniek personage. Twee jaar na Pierre Bartholomées La Lumière Antigone, leidt Ismène ons opnieuw naar Thebe om er de tragische wereld van Oedipus en zijn kinderen te herontdekken.