Elektra

Voor het libretto van dit meesterwerk uit de 20ste-eeuwse operageschiedenis ontwikkelde de dichter Hugo von Hofmannsthal een dramaturgie die, uitgaande van Euripides’ tragedie, de klemtoon legt op de obsessionele wil van Elektra om de moord op haar vader Agamemnon door haar moeder Clytaemnestra te wreken. De vorm van de moeder-dochterrelatie en de fascinatie van de heldin voor haar dode vader, verraden een lectuur van de eerste geschriften van Sigmund Freud. Eén enkele gedachte drijft Elektra: moedermoord. In deze eenakter worden de extreme psychologische spanningen en de verkenning van de onpeilbare diepten van de menselijke ziel vertaald in een muzikale stijl die zich op de grenzen van de tonaliteit bevindt. Guy Joosten keert terug naar de Munt en stort zich op een brandend pijnlijk werk dat met een bloederige climax eindigt.